Dym z papierosa, z kadzidełka, z komina... Potrafi ułożyć się w najdziwniejsze kształty. Co zrobić, żeby uwiecznić je na kliszy czy karcie pamięci? Zwykłe pstryknięcie nie wystarczy. Wiem, bo sprawdzałem.

Swoją przygodę z Photoshopem zacząłem od wersji 4.0. Była to wtedy jedyna wersja językowa, Illustrator nie należał do pakietu (pakietu chyba w ogóle wtedy nie było), a InDesign był w tak wczesnych powijakach, że nikt mu nie wróżył przyszłości i wszyscy używali Quarka. Ja byłem wtedy bardzo młodym grafikiem i używałem w zasadzie tylko Photoshopa i Corela a Quarka widziałem przez ramię u bardziej doświadczonych kolegów.

Jakiś czas temu na GoldenLine pojawił się wątek: Czy laptopy osiągnęły już wydajność do webdesignu. Dyskusja była dosyć inspirująca, postanowiłem więc rozwinąć nieco temat ogólnie w dziedzinie grafiki i nowych technologii.

W dawnych czasach, kiedy komputery miały mniej możliwości niż współczesne telefony komórkowe, o myszy nikt na oczy nie widział a o tabletach nikomu się nie śniło, grafikę rysowało się piksel po pikselu, najczęściej za pomocą joysticka.

Istnieje już od jakiegoś czasu w internecie, ale jeszcze nie wszystkim znany, sygnowany przez Adobe serwis pod nazwą kreatywnybazar.pl.

Już od kilku wersji jest w Photoshopie funkcja zwana Shadow/Highlights schowana w menu Image/Adjustments. W skrócie jest ona opisywana jako dopasowanie świateł i cieni. W praktyce...

W swojej pracy nie raz stawałem przed zadaniem zrobieniem "cudu" ze zdjęcia, które powinno znaleźć się w albumie. Najlepiej przykryte innym. Kilka razy udało mi się przekonać klienta do znalezienia innej fotografii. Często jednak trzeba było jakoś zdjęcie upiększyć. Czy da się zrobić "coś" z "niczego"?

Tryb overlay (nakładka) jest jednym z najciekawszych trybów mieszania w Photoshopie jeśli chodzi o dodawanie efektów specjalnych do zdjęć lub grafik. Za jego pomocą wprawny rzemieślnik może zamienić marną fotkę w interesujący kawałek fotografii.

Jest wiele zamieszania wokół tematu rozdzielczości podczas przygotowywania plików do wydruków wielkoformatowych...

Chyba każdy stanął kiedyś przed zadaniem obróbki setki lub więcej zdjęć. Często są to bardzo podstawowe korekty, związane z kilkoma kliknięciami. Aż się prosi o zaznaczenie całego folderu, kliknięcie GO i udanie się na dłuższy obiad.

Coś takiego jest w niektórych ludziach, co wpływa na ich chęć do posiadania najnowszego oprogramowania. A zwłaszcza tych, którzy za to nie płacą (w domyśle nie zamierzają, jeśli wiecie o co mi chodzi). Koniecznie najnowszy Windows, Office i inne Photoshopy...

Z zajawek na internecie i w czasopismach branżowych wynikało, że to będzie hicior. Głównie ze względu na wspomaganie przez GPU takich efektów jak powiększanie obrazu czy możliwość obracania pola roboczego o dowolny kąt. A jak jest w praktyce?

Od wieki wieków Quark i Adobe rywalizują na polu programów do składu. Raz na prowadzenie wychodził XPress, raz InDesign. Trudno powiedzieć, który lepszy. Ale wraz z wprowadzeniem wersji CS4 uważam, że nie ma lepszego programu.

Adobe Photoshop jest za drogi? Corel Painter za skomplikowany? OpenCanvas zbyt... japoński? Pozwólcie, że zaproponuję Wam... M$ Painta. Tak, tak. W tym programie też można tworzyć niezłe rysunki.

Jeśli jesteś znanym i cenionym digitalpainterem (że tak sobie pozwolę na nowe słowo), to zapewne korzystasz z doskonałego Corel Paintera. Bo stać Cię na ten program i masz mocny komputer. Jeśli dopiero wchodzisz w temat, to całkiem prawdopodobne (chociaż nie chcę uogólniać), że masz wersję piracką. Cóż, nie mnie to osądzać. Ale chciałbym zaproponować Ci całkiem ciekawą alternatywę.

Problem jest rzadki jak śliwki zapite mlekiem. Niemniej w czasie mojej przygody z Photoshopem pojawił się kilka razy, przy czym za pierwszym razem nie znałem rozwiązania, więc wróciłem do wcześniejszej wersji programu, w której nie występował. Za drugim razem ktoś mi podsunął kierunek i rozwiązanie znalazłem.